Gedicht: Wintertijd, Marian Oude Elberink

Gedicht: Wintertijd, Marian Oude ElberinkOp 27 januari 2017 presenteerde Marian Oude Elberink haar gedicht met als titel: Wintertijd

 

Wintertijd

Wie kent niet het Springendal, het stille bos, de verende tred op het zachte mos,
het ritselend blad opdwarrelend om je heen,
of tegen een boomstronk in een hoop bijeen.

Sporen van konijn en ree, kruisen je pad en voeren je mee.
De stilte kan haast voelbaar zijn.
De grootsheid van de natuur maakt ons klein.

De spinnenwebben spannen de kroon, door rijp en mist tonen ze wonderschoon
de kracht én de zachtheid van de natuur,
met zon op het spinrag in het middaguur.

Opeens, hoog boven in vogelvlucht: ganzen in de lucht!
In v -vorm vliegend met veel gesnater
op weg, op zoek naar open water.

Zo glijden wij zacht de winter in, met dagen vol afwisseling
Met vurig avondrood en winterpret.
De schaatsen kunnen uit het vet!

Snijdende kou in neus en gezicht. Maar de winterzon geeft prachtig licht.
Sneeuw valt op straten en op daken:
Ootmarsum wordt tot een gedicht die je gevoelens raken.

Maar altijd in de vroege winterdagen
klinkt de midwinterhoorn ver en gedragen.
De klanken voeren je mee en vormen vele malen
een bron van inspiratie voor duizenden verhalen.

 

December 2016, Marian

Gedicht: Wintertijd, Marian Oude Elberink